بسیاری از مواد حساس به گرما از دناتوره یا غیرفعال نمی شوند.
هنگامی که فریزر آزمایشگاهی در دمای پایین خشک می شود ، برخی از اجزای فرار موجود در ماده بسیار کم از بین می روند.
در طی فرایند خشک شدن یخ ، رشد میکروارگانیسم ها و عملکرد آنزیم ها نمی تواند ادامه یابد ، بنابراین می توان خواص اصلی را حفظ کرد.
از آنجا که در حالت منجمد خشک می شود ، حجم تقریباً بدون تغییر است و ساختار اصلی بدون غلظت حفظ می شود.
از آنجا که آب موجود در مواد پس از انجماد به شکل بلورهای یخ وجود دارد ، مواد نمکی غیر آلی محلول که در ابتدا در آب حل شده اند به طور مساوی در مواد توزیع می شوند. در هنگام تصعید ، مواد محلول محلول در آب رسوب می کنند ، که از پدیده سخت شدن سطح ناشی از رسوب نمکهای غیر آلی بر روی سطح به دلیل مهاجرت آب داخل ماده به سطح در روش خشک شدن کلی جلوگیری می کند.
مواد خشک شده سست ، متخلخل و مانند اسفنج است. پس از افزودن آب ، به سرعت و به طور کامل حل می شود و تقریباً بلافاصله خصوصیات اصلی خود را بازیابی می کند.
از آنجا که خشک شدن در خلا انجام می شود ، اکسیژن بسیار کمی وجود دارد ، بنابراین برخی از مواد به راحتی اکسید شده محافظت می شوند.
خشک کردن می تواند 95٪ - بیش از 99٪ رطوبت را از بین ببرد ، بنابراین محصول خشک شده می تواند برای مدت طولانی بدون خراب نگهداری شود.
از آنجا که ماده در حالت منجمد است و دما بسیار پایین است ، دمای منبع گرما برای گرم کردن زیاد نیست و بخاری با دمای طبیعی یا دمای پایین می تواند نیازها را برآورده کند. اگر محفظه فریزر و محفظه خشک کن از هم جدا شوند ، نیازی به عایق بندی محفظه خشک کن نیست و اتلاف گرما زیادی نخواهد داشت ، بنابراین استفاده از انرژی گرمایی بسیار اقتصادی است.
